اورینگ یک حلقهٔ الاستومری با مقطع دایره است که با فشرده‌شدن در شیار، آب‌بندی ایجاد می‌کند. ابعاد درست فقط نیمی از ماجراست؛ جنس اورینگ باید با سیال، دما و فشار کاری سازگار باشد.
مقایسهٔ جنس‌های رایج
| جنس | دمای کاری تقریبی | مناسب برای | نامناسب برای |
|---|---|---|---|
| NBR (نیتریل) | ۳۰- تا ۱۰۰ درجه | روغن معدنی، گریس، هیدرولیک، آب | اوزون، روغن ترمز، حلال‌های قطبی |
| FKM (ویتون) | ۲۰- تا ۲۰۰ درجه | سوخت، روغن داغ، اسیدها، مواد شیمیایی | بخار داغ، کتون‌ها، روغن ترمز |
| سیلیکون (VMQ) | ۶۰- تا ۲۰۰ درجه | صنایع غذایی و دارویی، هوا، دمای پایین | روغن، سوخت، کاربرد دینامیک |
| EPDM | ۴۰- تا ۱۵۰ درجه | آب داغ، بخار، روغن ترمز، اوزون | روغن معدنی و سوخت |
سختی اورینگ
سختی با واحد شور A اندازه‌گیری می‌شود. سختی ۷۰ شور A استاندارد بیشتر کاربردهاست. برای فشارهای بالا (بیش از حدود ۱۰۰ بار) سختی ۹۰ انتخاب می‌شود تا اورینگ در لقی بین قطعات له نشود.
اندازه‌گیری سایز اورینگ
سایز اورینگ با دو عدد بیان می‌شود: قطر داخلی و سطح مقطع. مثلاً 20×2.5 یعنی قطر داخلی ۲۰ و ضخامت مقطع ۲٫۵ میلی‌متر. اورینگ کارکرده معمولاً کشیده یا فشرده شده؛ بنابراین بهتر است ابعاد شیار را اندازه بگیرید یا از جدول استاندارد استفاده کنید.
اشتباه‌های رایج
- استفاده از اورینگ NBR در سیستم سوخت یا روغن داغ؛ اورینگ ورم می‌کند یا ترک می‌خورد.
- نصب اورینگ خشک؛ همیشه با کمی روغن یا گریس سازگار نصب کنید.
- عبور اورینگ از روی رزوه یا لبهٔ تیز بدون محافظ.
- کشیدن بیش از حد اورینگ هنگام نصب (بیشتر از حدود ۵ درصد).
برای تعمیرگاه‌ها و کارگاه‌ها، جعبه‌اورینگ با سایزهای پرمصرف بهترین انتخاب است. در بخش اورینگ فروشگاه، جنس، سطح مقطع و قطر داخلی را فیلتر کنید.
دیدگاه‌ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.